Οι βορειοευρωπαίες «παρθένες» και ο «φαύνος» Έλλην που τις ξεγέλασε…

Το ότι δεν παράγουμε και ότι το παρασιτικό μοντέλο της οικονομίας μας (που ενισχύθηκε από την ΕΕ…) θα μας οδηγούσε στην καταστροφή, το έχουμε πεί και ξαναπεί, χωρίς να «ιδρώνουν» τα παγκοσμιοποιητάρια του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του Τσίριζα και των άλλων ελευθεριαζόντων!  Από εκεί όμως, μέχρι του να μας παριστάνουν οι Βορειουρωπαίοι τους «ξεγελασμένους» και να τους παρακαλάμε (μαζί με τους Αμερικανούς) να μας «σώσουν», απέχει παρασάγκας!  Και αποδεικνύει ότι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, με εκτελεστικό όργανο τον Γιωργάκη από την Minesota μας κοροϊδεύουν, με στόχο την εκποίηση της χώρας!

Παρατίθενται επιλεγμένα  αποσπάσματα από τρία οικονομικά άρθρα της  νεοταξικής Καθημερινής, που εξηγούν με απλά (όσο γίνεται) λόγια, πώς θύμωσαν οι Γερμανοί τραπεζίτες και ξεμπρόστιασαν την Goldman από την οποία έχασαν «δουλειές», τιμωρώντας την χώρα μας παράλληλα, πώς όλα γίνονταν εν γνώσει των Ευρωπαίων (Γερμανών, Βέλγων, Άγγλων, Γάλλων μή πώ και Πορτογάλλων…), τί είναι τα swaps, γιατί φτιάχτηκαν, γιατί μας έσπρωξαν προς αυτά και τώρα μας «μαλώνουν» κλπ.  Και αναλογιστείτε άλλη μια φορά για τον ρόλο του Γιωργάκη, το ταξίδι στην USA, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Λισσαβώνα, τους πολυπολιτισμικούς, τους μετανάστες, τα Σκόπια, την Τουρκιά, την Κύπρο, το Αιγαίο και…

βγάλτε από το μπαούλο το καριοφύλλι γιατί θα χρειαστεί!

H Eurostat έδωσε το «Ο.Κ.» για τα swaps

Η καγκελάριος της Γερμανίας κ. Αγκελα Μέρκελ εμφανίζεται έκπληκτη, ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ κ. Μπεν Μπερνάνκι αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει τη διενέργεια έρευνας και η Eurostat περισσότερα στοιχεία.

Αυτό που υποτίθεται πως αιφνιδιάζει και ερευνάται, αυτό που όλοι εμφανίζονται να αγνοούν είναι ένα από τα πιο πολύπλοκα, αλλά ταυτόχρονα και αρκετά συνηθισμένα χρηματοοικονομικά εργαλεία, τα περίφημα πλέον, swaps. Επειδή είναι πολύπλοκα, έχουν υψηλή προμήθεια και γι’ αυτό τα διεκδικούν μετά πάθους όλες οι μεγάλες επενδυτικές τράπεζες. Επιπλέον, είναι συνηθισμένα γιατί στην Ε.Ε. χρησιμοποιήθηκαν ευρύτατα, προκειμένου να ξεπεραστούν οι δημοσιονομικοί περιορισμοί του Συμφώνου Σταθερότητας. Το πιο γνωστό swap παγκοσμίως είναι πλέον αυτό που έκανε η Ελλάδα το 2001 με την Goldman Sachs, προκειμένου να κατανείμει στην περίοδο 2004 – 2013 την επιβάρυνση που είχε στο δημόσιο χρέος η ανατίμηση του γιεν. Το είχε καταγγείλει το 2003 ως απόδειξη δημιουργικής λογιστικής, ο μετέπειτα υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης. To ωραίο είναι ότι το swap του 2001 ωχριά μπροστά στα swaps που έκανε ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης λίγα χρόνια αργότερα. Με αυτά που έγιναν επί υπουργίας του, το 2005, μεταφέρθηκαν δαπάνες για τόκους στο μέλλον, κρύφτηκε έλλειμμα άνω των 2 δισ. ευρώ και βγήκε η χώρα από την επιτήρηση. Αυτά τα swaps θα άξιζαν μεγαλύτερης προσοχής, καθώς πρόκειται για masterpieces δημιουργικής λογιστικής.

Βεβαίως, swaps δεν έκανε μόνο η Ελλάδα, ούτε τα έκανε αποκλειστικά με την Goldman Sachs. Και φυσικά δεν ήταν άγνωστα. Οχι μόνο στη σχετικά κλειστή κοινότητα των τραπεζικών στελεχών που ασχολούνται με σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊοντα, αλλά ακόμη και στην ίδια τη Eurostat, που σήμερα περιμένει στοιχεία για τα ελληνικά swaps, αν και σε αρκετές περιπτώσεις θα αρκούσε να ψάξει στα αρχεία της αλληλογραφίας της. Οπως προκύπτει από το έγγραφο που δημοσιεύει η «Κ» η Eurostat ενέκρινε τον Ιούνιο του 2003 ένα swap που έγινε για να εγγραφεί μέρος της δαπάνης για την παραγγελία στρατιωτικού υλικού συνολικού ύψους 1,5 δισ. ευρώ στο χρέος επομένων ετών, κατά την παραλαβή, μαζί με το έλλειμμα. Η πράξη εμφανίστηκε ως swap επιτοκίου, μεταξύ του Δημοσίου και της Deutsche Bank. Η ελληνική κυβέρνηση ενημέρωσε για το swap την κοινοτική υπηρεσία και η Eurostat επιβεβαίωσε ότι μπορεί να γίνει. Αλλωστε, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι οι κυβερνήσεις αναζητούν swaps που μπορούν να περάσουν από την κρησάρα της Eurostat και τέτοιες δουλειές τις παίρνουν όσοι έχουν «δοκιμασμένα» προϊόντα. Δηλαδή, μια τράπεζα που προτείνει στο ενδιαφερόμενο κράτος ένα swap που είχε «πουλήσει» νωρίτερα σε άλλο κράτος και πέρασε τον έλεγχο της Eurostat, έχει περισσότερες πιθανότητες να πάρει τη δουλειά, από μια άλλη που το προϊόν της είναι «πρωτότυπο». Επίσης, τις διαπραγματεύσεις με τη Eurostat ουσιαστικά τις κάνει η τράπεζα.

Η έγκριση από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία συχνά αποτελεί προϋπόθεση για να κερδίσει τη συμφωνία. Μάλιστα λέγεται ότι για το συγκεκριμένο swap του εγγράφου, ζήτησε πληροφορίες από την Ελλάδα και άλλο κράτος – μέλος της Ευρωζώνης. Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό λίγο αργότερα, τη δουλειά δεν την πήρε η Deutsche Bank, αλλά η Credit Suisse First Boston. Οι δουλειές είναι λίγες και ο ανταγωνισμός σκληρός. Σε αυτό τον σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ των ξένων τραπεζών αποδίδουν κάποιοι και το γεγονός ότι ο διεθνής Τύπος θυμήθηκε αίφνης το παλιό ελληνικό swap του 2001. Στο στόχαστρο δεν βρέθηκε τόσο η Ελλάδα (άλλωστε δρυός πεσούσης…), όσο η Goldman Sachs επειδή έδωσε τη δυνατότητα στη χώρα μας να φαλκιδεύσει τα στατιστικά στοιχεία της.

Αλλωστε, η Eurostat ανακοίνωσε ότι το συγκεκριμένο swap, το οποίο απ’ ό,τι λένε το είχε πρωτοχρησιμοποιήσει η Ιταλία, και από αυτή το «έκλεψαν» το Βέλγιο, η Ελλάδα και η Ισπανία, πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο που δεν υπήρχαν σχετικοί κανόνες.

Χρυσές δουλειές έκανε η Goldman στην Ελλάδα

[…]Ο κατάλογος είναι εντυπωσιακός, τόσο σε επίπεδο εκδόσεων όσο και σε επίπεδο αποκρατικοποιήσεων, μετοχοποιήσεων, αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου κ.λπ. κ.λπ. Αρχής γενομένης από το 2009, οπότε ανέλαβε τρεις ομολογιακές εκδόσεις, όταν τα περισσότερα ξένα «σπίτια» συμμετείχαν σε μία, άντε το πολύ δύο εκδόσεις, πλην πολύ ελαχίστων εξαιρέσεων. Το 2008, η Goldman συμμετείχε σε άλλες δύο, όπως και το 2007. Το συμπέρασμα; Και σε αυτή την περίπτωση, ο εν λόγω οίκος αποδείχθηκε διακομματικός

Χαρακτηριστικά αναφέρεται η περίπτωση της πώλησης του στρατηγικού πακέτου του ΟΤΕ στη γερμανική Deutsche Telekom, όπου έπαιξε ενεργό συμβουλευτικό ρόλο, αλλά και της πώλησης στη γαλλική Lafarge της συμμετοχής που είχε η Εθνική Τράπεζα στην ΑΓΕΤ-Ηρακλής. Ειδικά σε ό, τι έχει να κάνει με την ΕΤΕ, διαβάζοντας κανείς προσεκτικότερα τη λίστα, διαπιστώνει ότι η GoldmaSachs είχε αρκετά καλή παρουσία. Για παράδειγμα, έδωσε το «παρών» της στην εξαγορά της τουρκικής Finansbank, αλλά και στην τελευταία αύξηση-μαμούθ της Εθνικής. Ρόλο είχε και σε κάποια από τα projects της Εθνικής Ασφαλιστικής, αλλά κι όχι μόνο.

Ο ίδιος οίκος συμμετείχε στο private placement της Eurobank Efg, αλλά και στο mega deal της εξαγοράς από τη Motor Oil του ελληνικού δικτύου της Shell. Κατά συνέπεια, από το παλμαρέ της δεν λείπουν και οι δουλειές του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα, αλλά αυτές του κρατικού είναι μάλλον εκείνες που έχουν τη μερίδα του λέοντος στην εδώ δραστηριοποίησή της. Για παράδειγμα, πέραν όλων όσων προαναφέρθηκαν, υπάρχει η συμμετοχή της τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη μετοχοποίηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, όπου βεβαίως συμμετείχαν και άλλα ξένα «σπίτια», αλλά με μία διαφορά. Η Goldman σπανίως ήταν απούσα από τόσο μεγάλα events. Ανεξαρτήτως του αν οι υπόλοιποι έδιναν ή όχι το «παρών».

Βεβαίως, στην κορωνίδα όλων των διακομματικών της δραστηριοτήτων αποδεικνύεται ότι βρίσκονταν τα swaps. Ηταν μάλιστα σε τέτοιο βαθμό διαχρονική η συνεργασία με το ελληνικό Δημόσιο, ώστε κάποιο ή κάποια από αυτά γίνονταν σε ανανέωση παλαιότερων που είχε συνάψει και πάλι η… Goldman.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται η περίπτωση του swap του 2006, που έγινε ως «ουρά» εκείνου του 2001. Και είναι η ανανέωση που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, για πολλούς λόγους. Οπως, για παράδειγμα, αυτόν που έχει να κάνει με τον τρόπο πληρωμής της. Τα τελευταία 24ωρα πολλά λέγονται κι ακόμη περισσότερα αφήνονται να εννοηθούν σχετικά με την πώληση των απαιτήσεων που είχε η Goldman έναντι του ελληνικού Δημοσίου, σε ελληνική τράπεζα. Λέγεται μάλιστα ότι αυτή η τελευταία τιτλοποίησε κατόπιν αυτές τις απαιτήσεις. Εφόσον κάτι τέτοιο ισχύει, αποδεικνύεται ότι στο τέλος της ημέρας ήταν και πάλι οι Ελληνες μέτοχοι και καταθέτες της εν λόγω τράπεζας που ανέλαβαν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις του κράτους, ενώ οι τρίτοι παρακολούθησαν από απόσταση και εξασφαλισμένοι τα τεκταινόμενα…

Η θεωρία του… Δαρβίνου και η Deutsche

Ως γνωστόν, ό, τι δεν ανανεώνεται, εξαφανίζεται και αυτό το γνωρίζουν καλά στην Deutsche Bank, κατ’ αρχάς, η οποία έως τα τέλη της δεκαετίας του ’90 ήταν αυτή που μονοπωλούσε τις καλές δουλειές στην Ελλάδα. Κρατικές, αλλά και μη. Ξαφνικά, όμως, στο πλαίσιο μιας global αναδιάρθρωσης, όπως είχε υποστηριχθεί τότε από τη Φρανκφούρτη, η Deutsche αποφασίζει να αποεπενδύσει από τη χώρα μας, όπου έως τότε κατείχε ένα πολύ σημαντικό μετοχικό μερίδιο σε μια από τις μεγαλύτερες τοπικές τράπεζες, τη Eurobank Efg. Η τελευταία, πολύ γρήγορα, ανανέωσε το μετοχολόγιό της, όμως οι Γερμανοί δεν μπόρεσαν ποτέ ξανά να διεισδύσουν στην ελληνική αγορά. Τουλάχιστον στο βαθμό που το έκαναν στη 10ετία του ’90. Αυτό ακριβώς το κενό ήρθε να καλύψει η Goldman Sachs, η οποία, όμως, απέδειξε μια απίστευτη διαχρονικότητα και αντοχή. Χωρίς καν να επενδύσει σε κάποια ελληνική τράπεζα, κατά τα πρότυπα της Deutsche Bank, ή να χρειαστεί να κάνει κάτι ανάλογο, για να τονώσει την παρουσία της, εξασφάλισε προνομιακές σχέσεις με τους κατά καιρούς ενοίκους του υπουργείου Οικονομικών, εξασφαλίζοντας παράλληλα κι αντίστοιχα καλά projects.

Τα swaps, όπως αναφέρεται και δίπλα, δεν είναι παρά η κορωνίδα των δραστηριοτήτων της στη χώρα μας. Οι οποίες, τώρα, τελευταία μπήκαν στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών αρχών, αλλά και των ξένων και των ελληνικών ΜΜΕ, που αναρωτιούνται, μεταξύ άλλων: πώς γίνεται ένας primary dealer να είναι παράλληλα και εκδότης ασφαλίστρων κινδύνου έναντι ενδεχόμενης πτώχευσης; Στο σημείο αυτό θα πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ότι δεν είναι μόνο η Goldman Sachs η οποία έχει εξασφαλίσει καλά συμβόλαια στην Ελλάδα όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Πολύ καλά projects έχουν πάρει κι άλλα «σπίτια», όπως, για παράδειγμα, η Morgan Stanley, η J. P. Morgan κ. ά.

Ομως, η Goldman κατόρθωσε να αποκτήσει ένα σαφές προβάδισμα το οποίο αξιοποίησε σε σημαντικό βαθμό. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι κατά το περασμένο τρίμηνο, ούτε λίγο ούτε πολύ, φέρονταν να έχει αναλάβει «εργολαβικά» το έργο της προσέλκυσης κεφαλαίων στη χώρα μας, από τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ευρώπη ή απ’ όπου αλλού. Ως αποκορύφωμα αυτής της εν Ελλάδι δραστηριοποίησης ήρθε η συνάντηση που φέρεται να είχε ο Νο 2 στην ιεραρχία της τράπεζας παγκοσμίως με τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου, προκειμένου να τον ενημερώσει σχετικά με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές διάσωσής της. Αυτή η συνάντηση φέρεται να έγινε στα μέσα Νοεμβρίου, στην Αθήνα, με τον Αμερικανό τραπεζίτη να κάνει ταξίδι–αστραπή γι’ αυτόν το λόγο…

Advertisements

About Λαυρέντης

Ειδικεύομαι στις εμπρηστικές παρεμβάσεις. Μετά από χρόνια blogging (Δεκέμβρης 2004) και κανά 5άρι διαφορετικές persones ψιλοβαριέμαι. Πιστεύω στην αρχή της εντροπίας και περιμένω (δεν εύχομαι...) την ολοκληρωτική κατάρευση για να ελπίσω σε αναγέννηση. Τα μεγάλα είναι θέμα επιλογής. Στα μικρά μας σέρνουν οι περιστάσεις και τα συμφραζόμενα... Δείτε όλα τα άρθρα του/της Λαυρέντης

3 responses to “Οι βορειοευρωπαίες «παρθένες» και ο «φαύνος» Έλλην που τις ξεγέλασε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: