Τα «Σοράκια» και το «Δίκτυο»…

Το ξέραμε ότι το σχολικό βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού ήταν ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία αποδόμησης που χρησιμοποίησε η νεοταξική, εθνομηδενιστική, πέμπτη φάλαγγα της χώρας. Των γνωστών πλέον στην καθημερινή διάλεκτο σαν «Σοράκια». Το είχαμε καταλάβει από την χολή που απέβαλαν, όταν ηττήθηκαν από τις συνολικές αντιδράσεις «της Ελλάδας που αντιστέκεται, της Ελλάδας που επιμένει». Δεν μπόρεσαν να χωνέψουν, οτι κατάφερε το «πόπολο» σε μια κρίση διορατικότητας, να αποτρέψει σχέδια αποεθνικοποίησης δεκαετιών. Εξεπλάγησαν που παρά τα τόσα χρόνια μηδενιστικής, καταναλωτικής και παρασιτικής αποβλάκωσης στην οποία μας έχει υποβάλει η ανίερη συμμαχία νταβατζήδων, πολιτικής, δημοσιογραφίας και πανεπιστημιακής ηγεσίας, δεν αποδειχθήκαμε λωτοφάγοι. Και το κυριότερο ότι αποδείξαμε στην πράξη, πως δεν μπορεί να υπάρξει κίνημα καθεστωτικής αλλαγής χωρίς πατριωτική αντίληψη.

Ακόμα πιο πολύ «πόνεσαν», από το μέγεθος της ζημιάς που κάναμε στο συνολικό ιδεολόγημα «δεξιός εθνικιστής – αριστερός αντιπατριώτης» επί του οποίου στηρίζεται η εικονική πραγματικότητα που μας υποβάλλουν, παίζοντας κυρίαρχο ρόλο στον αγώνα τον καλό. Γιατί μια και τα «Σοράκια» ανήκουν στις δυνάμεις που «είτε πουλάνε την πατρίδα είτε πουλάνε πατρίδα» σύμφωνα με την καίρια διατυπωμένη φράση του καθηγητή Σαρρή, θεωρούσαν ότι είχαν γίνει κοινός τόπος τα «ασφαλίτικα» περί «εθνοπροδοτικής» αριστεράς. Φυσική συνέχεια των παρακρατικών είναι τα παιδιά, αντίστοιχη δουλειά έχουν αναλάβει να κάνουν με σύγχρονα μέσα, από τα ίδια γραφεία έχουν περάσει, δυσκολεύονται να ξεφύγουν από τα ψέματα τους.

Γι’ αυτό από την πρώτη στιγμή σε μια προσπάθεια που έπεσε στο κενό, τσουβάλιασαν προ διετίας (Φεβρουάριος του 2007) όλο το φάσμα των αντιδράσεων μέσω της στήλης των «Ιών» στην – μια φορά και ένα καιρό δημοκρατική – Ελευθεροτυπία, ταυτίζοντας τον Καραμπελιά με τον Καρατζαφέρη και την Χρυσή Αυγή με την Ρήξη και το Άρδην. Τα ίδια έλεγαν σύμφωνα με την νεοταξική προπαγάνδα το Ρεσάλτο με τον Ελληνικό κόσμο, ένα και το αυτό ο Στόχος με τον Μίκη Θεοδωράκη. Τα λόγια του ενός τα έβαζαν στο στόμα του άλλου… Και παρουσίασαν τις πατριωτικές μας αντιδράσεις σαν «μάχη για τον αποκλεισμό κάθε εναλλακτικής προσέγγισης της ελληνικής ιστοριογραφίας από τη δημόσια εκπαίδευση». Το μέγεθος της αθλιότητας προφανές.

Εκεί λοιπόν που μας χαραχτήριζαν συλλήβδην «εσμό Αλευρομαγείρων» και «νεκρόφιλους εθνολαϊκιστές», αφού προσπάθησαν με κάθε τρόπο[1] να αναστρέψουν το κλίμα, ξαφνικά «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΘΗΚΑΜΕ»! Γίναμε πλέον το «ιδιόμορφο εκείνο δίκτυο πολιτικών κινήσεων, εντύπων, πολιτιστικών συλλόγων και ιστοσελίδων που αναδύθηκε ως διακριτό υποκείμενο πριν από δύο χρόνια». Η εμμονή φυσικά στο ενιαίο των αντιδράσεων παραμένει, για να μας εμφανίσει όλους σαν ακροδεξιούς ή «ανανήψαντες» αριστερούς, και την ομόθυμη αντίδραση μας στον πόλεμο κατά της ύπαρξης της ίδιας της πατρίδας, σαν πολιτική και ιδεολογική ταύτιση με μοναδικό διακύβευμα την διεκδίκηση της ηγεσίας στον αποκαλούμενο περιφρονητικά «πατριωτικό χώρο».

Οι ουτιδανοί οσφυοκάμπτες των κελευσμάτων που απευθύνονται από τα πλέον σκοτεινά παγκοσμιοποιητικά κέντρα, μας βλέπουν σαν απειλή! Είναι πιθανό κάτι να ξέρουν… Δεν δικαιολογείται διαφορετικά, πώς ενώ από τον Καραμανλή και τον Παυλόπουλο μέχρι τους Τσιπροαλαβάνους και από την ΝΕΤ μέχρι το ΣΚΑΪ επιδόθηκαν όλοι – καθημερινά διαψευδόμενοι – σε μια άνευ προηγουμένου παιδοκολακεία γύρω από την ανάλυση των Δεκεμβριανών του 2008, οι «Ιοί» ανησυχούν και επιλέγουν να ασχοληθούν άλλη μια φορά με μας. Με τέτοιο μένος, ώστε έφτασαν ακόμα και τον πλουραλισμό των απόψεων της Ρήξης, που ακυρώνει όλο το ιδεολόγημα τους, να τον παρουσιάσουν σαν «αμηχανία»…

Μας θέλουν «εχθρούς» απλά για να ακυρώσουν τις αντιδράσεις στο συγκεκριμένο βιβλίο ή είμαστε πραγματικός κίνδυνος για τα σχέδια της έτοιμης να ξεψυχήσει παγκοσμιοποίησης; Και μόνο ότι ανέλαβαν να μας στοχοποιήσουν οι συγκεκριμένες γραφίδες, αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι μια «πορτοκαλί επανάσταση» ήταν και παραμένει επιθυμητή…

Έτσι όμως ή αλλιώς θα πρέπει να αποδεχθούμε τον ρόλο που μας αποδίδουν. Και να δράσουμε αντίστοιχα. Σίγουρα δεν πρέπει να τους χαρίσουμε τη νεολαία όπως μας καλεί μέσα από την ανάλυσή του που δημοσιεύθηκε στην Ρήξη της 10-1-09 ο Γ. Καραμπελιάς. Φαίνεται πεντακάθαρα ότι οι υποσυνείδητες διεργασίες έχουν ξεκινήσει στον Ελληνικό λαό και τα πράγματα «σκουραίνουν» για τα «Σοράκια».

Απομένει το καθήκον να είμαστε έτοιμοι.


[1] Καταιγισμός άρθρων μέσα από τα έντυπά τους, εκδηλώσεις υπέρ Τσάμηδων και Σκοπιανών στα Πανεπιστήμια, πορείες με Σκοπιανούς εθνικιστές στη γείτονα, μεταφορά του «αγώνα» για τα βιβλία στην Κύπρο που θεώρησαν ότι θα γίνει κερκόπορτα του Ελληνισμού οι ανόητοι, άρνηση της γενοκτονίας των Ποντίων ακόμα και μέσω Τουρκικών ΜΜΕ την ίδια στιγμή που ο Ολγκάτς απεκάλυπτε τα εγκλήματα πολέμου του προαιώνιου εχθρού στην Κύπρο, υποστήριξη με κάθε μέσο της αλητείας που περιγράφτηκε ως «η αλήθεια του άλλου», κλάματα για την Μαριέττα και τους «θεσμούς» πλην της Ακαδημίας φυσικά…

Advertisements

About Λαυρέντης

Ειδικεύομαι στις εμπρηστικές παρεμβάσεις. Μετά από χρόνια blogging (Δεκέμβρης 2004) και κανά 5άρι διαφορετικές persones ψιλοβαριέμαι. Πιστεύω στην αρχή της εντροπίας και περιμένω (δεν εύχομαι...) την ολοκληρωτική κατάρευση για να ελπίσω σε αναγέννηση. Τα μεγάλα είναι θέμα επιλογής. Στα μικρά μας σέρνουν οι περιστάσεις και τα συμφραζόμενα... Δείτε όλα τα άρθρα του/της Λαυρέντης

5 responses to “Τα «Σοράκια» και το «Δίκτυο»…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: