Οι κατατρεγμένες ψυχές… Οι πρόσφυγες…

Ποιός μαλάκας του έδωσε ανάποδα το ντοσιέ;

Ο ΓΑΠ θα ήταν καλός πρωθυπουργός σε REWIND!!..

Σκεφτείτε τα όλα με αυτή τη σειρά :

αρχικά ζητάει δημοψήφισμα,

μετά κουρεύει το χρέος κατά 50%,

τέλος παίρνει 110 δις από το ΔΝΤ

και
μετά ανακοινώνει πως “Λεφτά υπάρχουν!”….

Έρχεται ο επόμενος εκβιασμός των δανειστών

Μιχάλης Ιγνατίου .

Η επιστολή του προέδρου της ΝΔπρος τους επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Eurogroup και της ΕΚΤ φαίνεται να κλείνει τον τελευταίο γύρο των εκβιασμών των Ευρωπαίων εναντίον της Ελλάδας, των αρχηγών των πολιτικών της κομμάτων και του λαού της. Ο κ. Σαμαράς επέλεξε να ακολουθήσει τις επιταγές των δανειστών της Ελλάδας. Εάν έπραξε ορθά, θα το πληροφορηθεί στις κάλπες, εάν και όποτε στηθούν…

Είπαν πως υπό άλλες συνθήκες η απάντηση θα έπρεπε να είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ, αλλά στο σημείο που οδηγήθηκαν τα πράγματα, με την ευθεία απειλή ότι «η μη υπογραφή σημαίνει όχι συντάξεις», η επιλογή ήταν μία και μοναδική. Η επιστολή, που κοινοποιήθηκε και στη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, προφανώς στόχευε πάνω απ’ όλα να αλλάξει το κλίμα στο εσωτερικό και το εξωτερικό για τον ηγέτη της ελληνικής αντιπολίτευσης, που βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, εκβιαζόμενος από τους Ευρωπαίους και από μερικούς βουλευτές του, που έχουν χάσει εντελώς την επαφή με την κοινωνία. Πρόκειται για την ομάδα των «παγκοσμιοποιημένων» της ΝΔ, οι οποίοι όταν βρεθούν ενώπιον κομματικού ακροατηρίου θυμούνται «τα ελληνοχριστιανικά τους ιδανικά»…

Σύμφωνα με τους παρατηρητές των ελληνικών πολιτικών πραγμάτων, ο κ. Σαμαράς θα πληρώσει την υπογραφή στην επιστολή που του επέβαλαν οι ξένοι, και το χειρότερο όλων θα είναι «ανοικτός» σε νέους εκβιασμούς, που θα ακολουθήσουν και θα αφορούν τις εκλογές. Δεν πρέπει να έχει κανένας την παραμικρή αμφιβολία ότι ο κ. Λουκάς Παπαδήμος «ήρθε για να μείνει» στην πρωθυπουργία. Θα προβλέψω από τώρα ότι ο «εκβιασμός» του Φεβρουαρίου θα αφορά ακριβώς την παραμονή του στην εξουσία. Και ο πρόεδρος της ΝΔ θα κληθεί να αντιμετωπίσει το νέο δίλημμα: ή παραμένει στο Μαξίμου ο σημερινός πρωθυπουργός ή η επόμενη δόση δεν θα δοθεί.

Είναι μεγάλη η ενόχληση για το γεγονός ότι οι Ελληνες πολιτικοί –εκτός αυτών της Αριστεράς- εκβιάστηκαν για να δοθεί το «πράσινο φως» για την έκτη δόση. Και βέβαια πρέπει να ομιλούμε για την πιθανότητα εκταμίευσης της έκτης δόσης, διότι την «πήραμε» με βάση τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, και όχι σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, μιάς και οι Ευρωπαίοι επέλεξαν να συνεχίσουν το σκωτσέζικο ντους στους Ελληνες πολιτικούς, που αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων.

Ο εκβιασμός είναι εκβιασμός και δεν είναι δυνατόν να ωραιοποιείται η κάθε απειλή των ξένων, ακόμα και αν αφορά χρήματα, που μας έπεισαν ότι εάν δεν τα λάβει η χώρα θα χρεωκοπήσει. Απλά σκέφτομαι ότι τα ίδια και απαράλλακτα μας είπαν ότι θα συμβούν στις 15 Σεπτεμβρίου, στις 10 Οκτωβρίου, ξανά στα μέσα Νοεμβρίου και στη συνέχεια στις 15 Δεκεμβρίου. Και κάθε φορά ανακάλυπταν πως «χρήματα υπάρχουν».

Είναι ευτύχημα ότι κάποιοι άνθρωποι δεν πιστεύουν την καλοστημένη προπαγάνδα των επικεφαλής της Ε.Ε., του Eurogroup και της ΕΚΤ, η οποία μεταφέρεται με τρόπο που να τρομοκρατείται ο ελληνικός λαός. Οι δύσπιστοι θυμούνται πώς ξεκινήσαμε και πού φτάσαμε…

Από το τέλος του καλοκαιριού και μετά, τα «γεγονότα» δεν δένουν μεταξύ τους και μερικές κινήσεις που έγιναν είναι ανεξήγητες. Θυμάμαι ότι στο τέλος Αυγούστου οι εκπρόσωποι των δανειστών –αυτό ισχυρίζονταν τουλάχιστον, και είμαι μάρτυρας γι’ αυτό- έφτασαν στην Αθήνα για …περίπατο, για να φύγουν εντελώς ξαφνικά μέσα στα μεσάνυχτα. Αλλοι μίλησαν για «καυγά» με τον υπουργό Οικονομικών, άλλοι υποστήριξαν πως αναχώρησαν σε συνεννόηση με τον κ. Βενιζέλο. Είτε το πρώτο συνέβη, είτε το δεύτερο, η αποχώρηση των μελών της Τρόϊκας, για πολλούς από εμάς είναι περίεργη. Απ’ εκεί και πέρα γίναμε μάρτυρες συμβάντων σε ένα περίεργο περιβάλλον, που δημιουργούσαν μεν οι αγορές αλλά υπήρχε πάντα εμφανές το «ελληνικό στοιχείο». Και δεν αναφέρομαι μόνο στο πυροτέχνημα του Δημοψηφίσματος, που αποδείχθηκε η πλέον βλακώδης πράξη εν ενεργεία πολιτικού –(το Δημοψήφισμα θα έπρεπε να είχε γίνει τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 2010, πριν η χώρα παραδοθεί στον μηχανισμό). Ομιλώ και για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, με τον ισχυρισμό για δήθεν κινήσεις στρατιωτικών εναντίον της Δημοκρατίας, για να δικαιολογηθούν το Δημοψήφισμα και οι άνευ προηγουμένου εκβιασμοί των Ευρωπαίων στον ελληνικό πολιτικό κόσμο. Θυμίζω ότι μετά τις ανακοινώσεις της 27^ης Οκτωβρίου, τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και η κ. Λαγκάρντ είχαν αποφασίσει να προωθήσουν άμεσα την έγκριση της έκτης δόσης –το Ταμείο είχε ορίσει την 11^η Νοεμβρίου ως ημέρα συνεδρίασης του Δ.Σ., που θα ασχολείτο αποκλειστικά με την εκταμίευση.

Η εκβιαστική απαίτηση των Ευρωπαίων και η ετσιθελική απόσπαση των υπογραφών των κ. Παπανδρέου και Σαμαρά, είναι η ύπατη απαξίωση του ελληνικού πολιτικού κόσμου, ο οποίος οδήγησε με τα λάθη του την Ελλάδα στην οικονομική καταστροφή. Οι υπογραφές, τις οποίες απέσπασαν εκβιαστικά οι δανειστές, δεν θα σώσουν την ελληνική οικονομία, απλά μεταθέτουν το «μεγάλο κακό» που όλοι το βλέπουν να έρχεται, αλλά ουδείς μπορεί να σταματήσει. Τα μαθηματικά δεν βγαίνουν και έφτασε η στιγμή για να πουν οι πολιτικοί -πρώτη φορά στη ζωή τους- την αλήθεια στο λαό.

Το μυστήριο κλαμπ των χωρών ΑΑΑ

Καθόλου πολλές δεν είναι οι χώρες με αξιολόγηση ΑΑΑ (το περιβόητο “τριπλό Αλφα”) και από τους τρεις αμερικανικούς οίκους αξιολόγησης – Μούντις, Στάνταρντ εντ Πουρς και Φιτς. Για την ακρίβεια δεν είναι παρά 13 όλα κι όλα τα κράτη σε ολόκληρο τον κόσμο που έχουν αξιολόγηση ΑΑΑ. Εντυπωσιακό μάλιστα το γεγονός ότι οι 11 από τις 13 χώρες είναι ευρωπαϊκές και μόνο 2 από τον υπόλοιπο κόσμο: ο Καναδάς και η Σιγκαπούρη!

Οι 11 ευρωπαϊκές αποτελούνται από 6 χώρες της Ευρωζώνης (Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία και Λουξεμβούργο) και 5 χώρες που αρνούνται πεισματικά να μπουν στο ευρώ. Οι τρεις από αυτές ανήκουν στην ΕΕ και θα γίνονταν ανά πάσα στιγμή δεκτές με ανοιχτές αγκάλες στην Ευρωζώνη, αλλά αυτές προτιμούν να διατηρούν το εθνικό τους νόμισμα (Βρετανία, Σουηδία, Δανία) και οι υπόλοιπες δύο αρνούνται κατηγορηματικά την ένταξη ακόμη και στην ΕΕ (Ελβετία και Νορβηγία).

Εχοντας δει, λοιπόν, ποιες χώρες συναπαρτίζουν αυτό το αξιοζήλευτο κλαμπ των ευτυχισμένων κρατών με αξιολόγηση ΑΑΑ που υποτίθεται ότι τους επιτρέπει να δανείζονται πολύ φτηνά, αρχίζουν οι δεύτερες σκέψεις και οι απορίες που ταχύτατα μετατρέπονται σε υποψίες ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τα κριτήρια κατάταξης των χωρών που χρησιμοποιούν αυτοί οι διαβόητοι οίκοι αξιολόγησης.

Ωραία, λογικό, τίμιο και δίκαιο είναι να έχει το τριπλό Αλφα π.χ. το Λουξεμβούργο, το οποίο το 2010 είχε δημόσιο χρέος στο ύψος μόλις του 18,4% του ΑΕΠ του και έλλειμμα 1,7% του ΑΕΠ – πόσω μάλλον που το 2007 είχε… πλεόνασμα 3,7% αντί για έλλειμμα και δημόσιο χρέος… 6,7% του ΑΕΠ!

Από πού κι ως πού όμως να έχει αξιολόγηση ΑΑΑ η Βρετανία, η οποία το 2010 παρουσίασε έλλειμμα… ίσο με της Ελλάδας; Η Ελλάδα 10,5% του ΑΕΠ της, η Βρετανία 10,4%!

Γιατί να έχει ΑΑΑ η Βρετανία με δημόσιο χρέος 80% του ΑΕΠ της το 2010; Ενα χρέος μάλιστα που καλπάζει διαρκώς αυξανόμενο, αφού το 2007 ήταν μόνο 44,5% και το 2008 ανέβηκε στο 54,4%, για να εκτιναχθεί το 2009 στο 69,6% σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιούροστατ, της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας; Γιατί δεν έχασε τα τρία Αλφα η Βρετανία με μια τέτοια πορεία διαρκούς επιδείνωσης, κυριολεκτικά καταβαράθρωσης της οικονομίας της;

Γιατί η Πορτογαλία με 9,1% έλλειμμα και 93% χρέος αξιολογείται ως “σκουπίδι” και η Αγγλία με 10,4% έλλειμμα και 80% χρέος αξιολογείται ως ΑΑΑ; Ο εμπαιγμός και οι σκοπιμότητες είναι προφανείς – “σκουπίδια” είναι οι αξιολογήσεις των οίκων.

Οι απορίες είναι πάμπολλες. Γιατί η Γαλλία να έχει αξιολόγηση ΑΑΑ με έλλειμμα 7% το 2010 και δημόσιο χρέος ίσο με το 81,7% του ΑΕΠ της;

Βάσει ποιας λογικής το Λουξεμβούργο (με δημόσιο χρέος μόλις 18,4%) δανειζόταν τη Δευτέρα στη δευτερογενή αγορά ομολόγων με επιτόκιο 2,32% και η Γερμανία, με δημόσιο χρέος 83,2% του ΑΕΠ της, δανειζόταν την ίδια ημέρα στην ίδια αγορά με επιτόκιο 1,87%;

Γιατί την ίδια μέρα στην ίδια αγορά η Ελβετία, με δημόσιο χρέος κατά τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για το 2011 στο ύψος του 52,4% του ΑΕΠ της, δανειζόταν με επιτόκιο 0,8% και η επίσης ζάπλουτη Νορβηγία, με δημόσιο χρέος 55,4% του ΑΕΠ της, δανειζόταν με… τριπλάσιο (!) επιτόκιο -2,41%;

Ας μην κοροϊδευόμαστε. Αλλες σκοπιμότητες πρυτανεύουν στις βαθμολογίες των οίκων αξιολόγησης. Η Αγγλία και η Ελβετία π.χ. είναι τα χρηματοοικονομικά κέντρα όπου οι τράπεζες, οι κερδοσκόποι ή οι πλούσιοι έχουν τα λεφτά τους. Δεν υπάρχει, λοιπόν, περίπτωση σε αυτές τις χώρες να βάλουν οι οίκοι κακό βαθμό. Η Γαλλία από την άλλη πλευρά είναι ο στρατηγικός σύμμαχος της Γερμανίας κι έτσι για καθαρά πολιτικούς λόγους και όχι οικονομικούς έχει το ΑΑΑ, το οποίο θα το χάσει αν και όταν αποφασίσει το Βερολίνο ή η Ουάσιγκτον.

Οσο για το τριπλό Αλφα της Γερμανίας, αν ποτέ οι αμερικανικοί οίκοι το αμφισβητήσουν, θα… “εκδιωχθούν” αυτοστιγμεί από την Ευρώπη! Είναι τόσο απλό…

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
Θα δανείζονται… χωρίς τόκους;

Χάρηκε ο κόσμος που προχθές οι κερδοσκόποι “έτριψαν τα μούτρα” της Γερμανίας: μόνο για δεκαετή ομόλογα αξίας 3,6 δισεκατομμυρίων ευρώ βρήκε αγοραστές το Βερολίνο, ενώ είχε βγει να πουλήσει ομόλογα για 6 δισ. ευρώ. Η αλήθεια είναι πως οι Γερμανοί έχουν γίνει τόσο αλαζόνες με τα χάλια των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης ώστε μειώνουν διαρκώς τα επιτόκια που προσφέρουν. Με επιτόκιο… 1,98% έδωσαν προχθές τα 3,6 δισ., ενώ ακόμη και στις αρχές Ιουλίου, πριν από τέσσερις μήνες δηλαδή, το Βερολίνο δανειζόταν με επιτόκιο 3%. Αν συνεχίσουν έτσι, σε λίγο θα απαιτούν να αγοράζονται μεν τα ομόλογά τους και να δανείζεται το γερμανικό κράτος όσα θέλει, αλλά να μη δίνει καθόλου… τόκους!

Γ. Δελαστίκ